تدبير انداختن بچّه شكم تدبير انداختن بچّه شكم و يا بيرون آوردن بچّه مرده در رحم بدان وقتى بچه شكم خوف مردن والده‌اش باشد در موقع وضع حمل بجهة آفتى در اين رحم مثل اينكه بخية كرده باشند دهن رحم را در اثر پاره شدن از ولادت و يا اينكه زخمى بيرون آورده و بهم متصل شده باشد يا اينكه گوشت زيادى روئيده شده شده باشد كه مانع از خروج بچّه شود و يا جثّه زن كوچك باشد و سنّ آن كم باشد و يا بنيه‌اش ضعيف باشد و يا بچّه مرده باشد در شكم و ناچار باشند از بيرون آوردن آن گفتار شيخ الاطبّاء در اخراج جنين و اسقاط ان شيخ الاطبّاء در تدبير انداختن بچّه شكم مىفرمايند وقتى كه سخت شود زائيدن زن و بكشد تا چهار روز مىميرد بچه شكم لذا ناچاراند بجهة خلاص كردن مادر بچّه و جدوجهد به جهت خارج كردن طفل اگر ممكن شود به پريدن و بارهاى سنگين برداشتن و اگر زن نتواند بايد بيرون آورند بچّه مرده را بكاركن دادن و دواى قى استعمال نمودن و بيرون كردن و باز كردن خون حيض زن بدواهاى مختصه آن و اگر خوف هلاكت باشد مادر طفل باشد در موقع وضع حمل آن در اثر آفاتى كه ذكر شد در بالا بايد قبل از اينكه بچّه در شكم مادر بزرگ شود بدستورى كه ذكر شد مثل پريدن و بارهاى سنگين برداشتن و كاركن خوردن و قى آوردن و غيره بچّه را بيرون